Hoe zag uw carrière er tot nu toe uit?

‘In 1977 ben ik aan de Universiteit van Amsterdam begonnen met een gecombineerde studie natuurkunde en biochemie. Daarna ben ik gepromoveerd bij AMOLF, waar ik in 1991 na mijn postdoc terugkeerde als groepsleider tot 2003. Vervolgens ben ik twaalf jaar hoogleraar experimentele natuurkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen geweest en heb ik acht jaar bij ASML gewerkt als onderzoeksdirecteur. De afgelopen jaren was ik directeur van ARCNL, een boeiende publiek-private samenwerking met een supermooi academisch programma geïnspireerd door uitdagingen van ASML.’

Wat vindt u een sterk punt van de NNV?

‘Neem het NTvN. Het blad gaat al tientallen jaren mee en vindt zichzelf steeds opnieuw uit om de schoonheid van natuurkunde over te brengen op de doelgroep. En kijk naar FYSICA. Daar staat toch bijna altijd weer een Nobelprijswinnaar.’

En wat is een minder sterk punt?

‘De NNV lijkt nu meer op een hobbyvereniging voor geïnteresseerde natuurkundigen dan op een beroepsvereniging. Toen ik in de jaren tachtig als student met mijn onderzoek begon, was dat anders: de NNV betekent iets voor je opleiding en je vertegenwoordiging richting de maatschappij. Dat gevoel is een beetje weg en dat vind ik een verlies voor de Nederlandse natuurkunde. In Duitsland is de Deutsche Physikalische Gesellschaft echt heel zichtbaar. Dat geldt nu niet voor de NNV en ik denk dat dat niet goed is. Iemand moet namens de natuurkunde een weerwoord kunnen geven aan onderzoekfinanciers zoals NWO. Om te bereiken dat de NNV onze beroepsgroep weer representeert, hebben we een lange weg te gaan. Zo zou de NNV veel prominenter aanwezig kunnen zijn in het conferentiecircuit als de verantwoordelijke organisator. En als er een witboek wordt geschreven over de natuurkunde in Nederland, zou de NNV daar een verbindende stempel op kunnen drukken.’

 Welke ervaring brengt u mee om dat voor elkaar te krijgen?

‘Voordat de NWO die taak overnam, werd natuurkundig onderzoek gestuurd en gefinancierd door FOM: vanaf 1994 praatte ik mee in verschillende commissies over onderzoek en onderzoeksstrategie. Verder heb ik in het bestuur gezeten van SRON, het Nederlands instituut voor ruimteonderzoek. En van 2004 tot 2009 was ik hoofdredacteur van het NTvN.’

Hebt u nog een boodschap voor de NNV-leden?

‘Een bestuur kan alleen iets ondernemen als het een goed gevoel heeft van wat er speelt en leeft onder de leden. Dus sla niet alleen het NTvN open en ga één keer naar een vergadering, maar denk na over je eigen rol binnen de natuurkunde en over wat je vindt dat de rol van de NNV zou moeten zijn binnen de Nederlandse maatschappij.’

(foto Barsha Bhattacharje)